شهرام شریفی

پاسی از شب گذشته است در گوشهء اتاق کارم به تلویزیون خیره شده ام آخوندی بالای منبر است ، هر بار که این صحنه را از تلویزیون می دیدم فورا آن را خاموش کرده یا کانال را عوض می کردم. نمی دانم که چگونه شد که این بار این کار را نکردم و با دقت به حرفهای او گوش دادم . شخص منبری آخوندی میانسال با چهرهء بسیار سفید و شادابی است ریش و سبیل پر پشت و سیاه به چهرهء او حالتی خاص داده است من تا بحال به چهرهء هیچ آخوندی خیره نشده ام اما آنچه مرا واداشت به صورت او خیره شوم کلماتی بودند که از او خارج می شدند و مردم نسبتا زیادی که پای منبرنشسته و سرا پا گوش بودند

(HTML)

(PDF)

ادامه مطالب

دیگر مقالات شهرام شریفی