آرش دکلان
در این مقاله بسیار کوتاه به نقد روندی می­پردازم که بنظر می­رسد برای اپوزوسیون نظام جمهوری اسلامی در حال رخ دادن است. در دوران انقلابی که در نهایت به اسلامی شدن رژیم حاکم بر ایران ختم شد و عوامل این امر را در مقاله­ام "به مناسبت انقلاب اسلامی"[1] تشریح کرده­ام، رادیو بی­بی­سی نقش حامی نظام جمهوی اسلامی را بازی می­کرد. حتی به یاد دارم که تا سالها بعد از به اصطلاح پیروزی انقلاب رادیو بی­بی­سی همچنان سخنرانی تاریخی آیت­الله خمینی در بهشت زهرا را که در آن حتی نمی­دانست باید از عبارت "به پشتیبانی این ملت" استفاده کند، به مناسبت 22 بهمن و یا آنچه که در ایران به دهه فجر معروف است، پخش می­کرد. هرچند همه اینها فقط تا قبل از فروپاشی شوروی سابق بود. به محض فروپاشی شوروی سابق دیگر خبری از آن آهنگها و پخش کردن سخنرانی­ها نبود و نیست. اکنون بنظر می­رسد که نظام جهانی پرده­درتر و بی­محاباتر از گذشته با گستاخی تمام اهداف و تمنیات خود را آشکارتر به زبان می­راند. امروزه این صدای آمریکا یا همان VOAمعروف در حمایت از رژیم سابق و جناب پهلوی حاضر، هیچ پرده­پوشی هم نمی­کند. گویا نظام کاپیتالیستی از قدرت خود اطمینان داشته و واقف گشته است که "دموکراسی" و "حق حاکمیت مردم بر سرنوشت حویش" چیزی جز لفاظی برای کسب قدرتی نیست که بعد از آن قرار است تمام این لفاظیها برای همیشه در حد شعارهای تبلیغاتی برای فراخواندن مردم به پای صندوقهای رأی باقی بمانند.
ریشه­های سرطانی فرآیندی که آن را پهلویزاسیون می­نامم می­رود که به نحوی بسیار خزنده تمام اپوزوسیون را با شاخ و برگش سمی کند. فرآیند پهلویزاسیون فرآیندی است که طی آن تمام شاخه­های اپوزوسیون نظام جمهوری اسلامی که برای همصدا شدن به یک عامل اتحاد نیاز دارند بتدریج دور جناب پهلوی حاضر که ادعای تاج و تخت پدرش را دارد جمع می­شوند. شاید این جریان امروزه فقط برخی از شاخه­های اپوزوسیون را فتح کرده باشد، اما به محض اینکه یک شاخه را جذب کرد، خود این عمل جذب نقش کاتالیزوری را ایفا خواهد کرد که بقیه واکنش را سریعتر به پیش خواهد برد. اما چرا پهلویزاسیون یک خطر است؟
من در مقالات متعددی از جمله در قسمت دوم "آیا علم نوعی دین است"[2] به حد کافی راجع به اینکه واقعیت چیست صحبت کرده­ و نشان داده­ام که واقعیت یک امر علی­الاصول اجتماعی است. لذا دروغ و فریب که عواملی مخالف و ضد اجتماع هستند به راحتی به تسلط یک نظام دیکتاتوری ختم می­شوند. دروغ فرآیندی است که طی آن یک نظام سیاسی سعی می­کند تفسیر خود از وقایع را –مهم نیست که خود این نظام این تفسیر را قبول داشته باشد یا نه- با ابزارهای قدرت به مردم بقبولاند. اما جناب پهلوی حاضر که خود را وارث تاج و تخت می­داند آیا هیچگاه راجع یه شخصیت واقعی پدر و پدربزرگش حرفی خواهد زد؟ آیا هیچگاه او خواهد گفت که پدرش شخصیت ضعیف، ترسو و بزدلی داشته که در دو حادثه بسیار حساس و بحرانی در سال 1332 و در سال 1357 کشوری را که در مصاحبه­اش با اوریانا فالاچی ادعا می­کرد برای متمدن کردن آن مأموریت الهی اشته و خواب "امام علی" را دیده است، به راحتی ترک کرد؟ من در مقاله­ام "به مناسبت انقلاب اسلامی" به اندازه کافی راجع به این موارد حرف زده­ام. آیا او هیچگاه حاضر است که بپذیرد یکی از بانیان اصلی این رژیم حاضر که بر کشوری به نام ایران حاکم است پدربزرگش است؟ آیا او هیچگاه به سیاستهای پان­فارسیستی پدربزگش و نیز پدرش انتقاد می­کند؟ آیا او اعتراف می­کند که این پدر ضعیف، ترسو و بزدلش با آن شخصیت خود محور و نارسیستیش بود که ارتش را به کام رژیم جمهوری اسلامی انداخت؟ آیا جناب آقای پهلوی اقرار خواهند کرد که برنامه پدرشان برای "فتح دروازه­ای تمدن" هیچ تفاوت ماهوی­ای با برنامه آیت­الله خمینی برای "فتح قدس" که برای آن می­بایست از "کربلا" می­گذشت، ندارد؟ آیا ایشان می­پذیرند که مراسم "جشن دو هزاروپانصد ساله" هیچ تفاوت ماهوی­ای با شعار "کربلا! کربلا! ما داریم می­آئیم" ندارد؟
نظامی که قرار است با این همه دروغ و فریب شروع شود آیا جایی برای حقوق اقلیتها و نیز حاکمیت مردم برسرنوشت خویش خواهد اشت؟
نظامی که سنگ­بنایش با این همه دروغ و فریب قرار است که ریخته شود، آیا نظامی مانند 1984 جرج اورول نیست که تاریخ را هم عوض می­کند؟ تمام تلاشمان بر این بوده است که از شر ناظرهای کبیر به تعبیر مترجم، صالح حسینی، و یا Big Brother به تعبیر خود جرج اورول خلاص شویم، نه اینکه یکی را به جای دیگری بنشانیم. پهلویزاسیون خطری است که ما را در تمام طول تاریخ تاکنون تهدید کرده است. این همان خطری است که کاتوزیان از ان به عنوان چرخه استبداد، شورش استبداد، یاد می­کند. (کاتوزیان، تضاد دولت و ملت، بخصوص فصل سوم)[3]

[1] - این مقاله را در آدرس زیر ببینید:
http://lifewithoutgod-farsi.wetpaint.com/
[2] - این مقاله را هم در همان آدرس فوق ببینید. [3] - محمدعلی همایون کاتوزیان، تضاد دولت و ملت: نظریه تاریخ وسیاست در ایران، ترجمه علیرضا طیب، نشر نی، تهران؛ چاپ دوم 1381.

دیگر مقالات آرش دکلان

آیا علم نوعی دین است؟ 1

آیا علم نوعی دین است؟ بخش دوم

فرهنگ شهادت و تضاد آن با دموکراسی

نقد گفتگوی صدای آمریکا با هوشنگ امیر احمدی