قتل های ناموسی، سوژه ای برای گریه یا فریادی در راستای علاج - قسمت دوم


شهین محمدی
Zananmariwan@tyahoo.com

بنده در مقالات قبلی ام در خصوص قتل های ناموسی به نمونه هایی نادر از جنایات ناموسی وخشونت های به عمل آمده در این زمینه اشاره نمودم. نمونه هایی که در همین زادگاه خودم به وقوع پیوسته وبنده واعضای انجمن زنان از نزدیک با آنها آشنا و درگیر بوده ایم هر چند این آمار وارقام اگر در سطحی وسیعتر مورد توجه قرار گیرد بسیار بیشتر است ومسلما هدف ما(انجمن زنان مریوان) در این زمینه تلاش در راستای انعکاس واقعیات و آگاه نمودن اقشار جامعه به منظور علاج این معضلات بوده است.چنین اهدافی هم با تحلیل و ریشه یابی زمینه های بروز چنین خشونت هایی میسر است. باید بگویم که متاسفانه دیدگاههایی وجود دارند که صرفا به عنوان سوژه ای برای نالیدن ومانور دادن به جنایات ناموسی نگریسته ودر آثار واقدامات آنها در یچه ای به سوی علاج ورهایی به چشم نمی خورد واین جای بسی تاسف است.مهم اینکه این اقدامات از سوی دسته جات ویا افراد مدافع صورت می گیرد ولی شایدبه دلیل فرو نرفتن در عمق فاجعه و نشکافتن معضلات ونیز تعجیل در اقدامات وعدم وسعت آگاهی وزاویه ی دید چنین وضعیتی را موجب می شود.اما باید به این مهم اذعان نمود که رهایی جامعه از زیر بار تبعیض زمانی میسر خواهد شد که تبعیض جنسی برطرف شود.علاوه بر آن باید بدانیم که احقاق حقوق انسانی در کوتاه مدت میسر نخواهد بود .لذا باید در راه رسیدن به حقوق انسانی زنان مقاوم بوده وبه زمان اعتقاد داشته باشیم.زنان باید خود را برای مبارزه ای انسانی در دراز مدت آماده نمایند .زیرا تجربه ی مبارزات زنان در داخل کشور وخارج نیز بیانگر آن است که ابتدا زنان از حقوق خود برخوردار نبوده اند اما به یمن مبارزات دراز مدت وعقلانی توانسته اند به آن برسند .مثلا در آلمان قرن پانزدهم زنان قابله ای که جان کودک را برای نجات جان مادر فدا می کردند محکوم به زنده‌سوزاندن در آتش می شدند.3یا در معاهده ی اخلاق واقتصاد خانگی پاریس1498 ،اخلاق جدیدی را که تربیت دختران باید از آن تبعیت کند ،چنین تعریف شده : دختران باید برای نقش خانه داری آماده شوند جایی که در آن همه چیز به منظور رفاه شوهران صورت می پذیرد.4ونیز یک اعلامیه ی انگلیسی در سال 1547 میلادی گردهمایی ودیدار زنان از یکدیگر به منظور سخن گفتن ممنوع می کند وبه شوهران دستور می دهدکه همسرانشان را در خانه نگاه دارند.5اما می بینیم که حرکت مداوم ومدنی زنان واقشار روشنفکر جوامع اروپایی به جایی رسیده است که اکنون زنان همچون سایر آحاد جامعه به حقوق خود رسیده ومشغول خدمت به جامعه ی خود هستند.در جامعه خود ما هم در قوانین اولیه ی کشور حق رای دادن وکاندید شدن زنان منع شده بود.در ماده 10 قانون انتخابات مجلس مصوب 1329 هجری قمری 6 اشخاصی از حق انتخاب کردن منع شده اند که زنان در ردیف اول این اشخاص قرار دارند.همچنین در ماده ی 13 همان قانون اشخاصی به طور مطلق از حق انتخاب شدن محروم شده اند که باز هم زنان در ردیف دوم قرار داشتند.7اما تلاش های مدنی مردم آزادیخواه وعدالت پرور به جایی رسیده که بخشی از حقوق زنان ایران هم به دست آمده وتلاش در راه رسیدن به حقوق دیگر هم ادامه دارد ومداوم است .نمونه این تلاشها وبه ثمر رسیدن آن در طول تاریخ فراوان است که اگر همه ی آن مورد تحلیل قرار گیرد فرصت بیشتری می طلبد که باید در برنامه ی کار تشکل ها وافراد آزادیخواه باشد .در همین راستا باید ما هم به جنایات و قتل های ناموسی نه مثل سوژاه‌ی برای نالیدن ومویه‌کردن بنگریم وازطریق آن خود را در جامعه مطرح کنیم بلکه باید آن را همچون معضلی بپذیریم وبرای علاج آن تلاش نماییم .تلاش هایی عاقلانه واصولی که مسلما در آینده نتیجه خواهد داد.
منابع/1- آمارجنایات ناموسی پیشتر توسط خانم عصمتی عضو کمیته خبری انجمن زنان گردآوری ودر روزنامهء راسان منتشر شده بود.ودر بولتن مراسم تجلیل از زنان شاعر ونویسنده مریوان نیز در سال 84 درج گردید.2- مهرانگیز کار3- جنبش اجتماعی زنان –آندره میشل.ترجمه دکتر زنجانی زاده ص 494-.............................................................................. ص 525-.............................................................................ص 53 6- مشارکت سیاسی زنان- مهر انگیز کار ص 197-................................................ص 20